Print Friendly, PDF & Email

Haarroos

cheveu_pelliculeHaarroos is een zeer courante aandoening van de hoofdhuid; één persoon op twee krijgt in zijn leven last van haarroos. Haarroos, of hoofdschilfers, wordt veroorzaakt door een overdreven hernieuwing van de hoofdhuidcellen en manifesteert zich door de intensieve productie van stukjes dode huid die vervolgens zichtbaar zijn in het haar en op de kleren. Hoewel onschadelijk, is hoofdroos tamelijk ontsierend voor de persoon die er last van heeft en vaak gaat roos ook gepaard met jeuk. Een efficiënte aanpak van haarroos is dus belangrijk.

Hoe wordt haarroos gevormd?

cysti_ds

Onze hoofdhuid is bedekt met een vette beschermingsfilm, die uit talg bestaat. Gistschimmels, Malassezia genaamd, leven van nature in deze vette stof en voeden zich ermee. Bij bepaalde personen en tijdens bepaalde levensfases kunnen de Malassezia welig tieren. Zij veroorzaken dan een ontsteking van de hoofdhuid, die aan de basis ligt van de jeuk. Hierdoor ontstaat een immuunreactie tegen de Malassezia, met een snellere groei en afscheiding van huidcellen en een chronische afschilfering tot gevolg. Kleine stukjes dode huid komen los van de hoofdhuid: dat is hoofdroos.
Vanaf de puberteit krijgt één persoon op twee in zijn leven af te rekenen met hoofdroos. Mannen worden vaker getroffen, maar ook veel vrouwen hebben er last van.

De verschillende soorten haarroos

Er bestaan verschillende soorten haarroos, die bovendien min of meer ernstig kunnen zijn:
– Droge hoofdroos: kleine wit- of grijsachtige huidschilfers (opeenhoping van dode cellen) vallen uit het haar, spontaan of tijdens het borstelen, en komen op de kleren terecht. Ook de hoofdhuid is bedekt met huidschilfers, zonder zichtbare roodheid.
– Vette hoofdroos: grotere, dikkere en vettere huidschilfers zijn zichtbaar en gaan gepaard met discrete roodheid op het voorhoofd, op de haargrens.
– Pityriasis amiantacea: in zeer zeldzame gevallen kunnen zeer dikke witte of gelige huidschilfers zich ophopen aan de basis van het haar en samenklitten.
Gewoonlijk is de roos niet constant aanwezig, maar wisselen aanvallen en periodes van beterschap elkaar af.

Stimulerende factoren


picto-hiver picto_fatique picto_pollution picto_agrssif
Winter en vochtig weer Stress en sterke emoties Vermoeidheid en overbelasting Vervuiling Het gebruik van
agressieve haarverzorgingsproducten

Voor hoofdroos zijn niet alle mensen gelijk: de ene persoon blijkt over een uitstekende kweekbodem te beschikken en krijgt regelmatig een aanval van hoofdroos, terwijl de andere er nooit in zijn leven last van zal hebben. Bepaalde factoren kunnen echter de vorming van hoofdroos stimuleren:
– Winter en vochtig weer.
– Stress en sterke emoties.
– Vermoeidheid en overbelasting.
– Vervuiling.
– Het gebruik van agressieve haarverzorgingsproducten.

De behandeling van hoofdroos

Vandaag de dag bestaan er zeer efficiënte anti-roosbehandelingen. Zij bestaan uit schimmelwerende producten in de vorm van shampoos, lotions of crèmes die de overtollige gist van de hoofdhuid verwijderen, de ontsteking kalmeren en de productie van huidcellen normaliseren.
Geen enkel product levert echter een definitief resultaat op: als u regelmatig last hebt van hoofdroos, is een herhaalde behandeling bij iedere aanval en een regelmatige plaatselijke onderhoudsbehandeling nodig om een terugval te vermijden en een propere hoofdhuid te behouden. Raadpleeg uw dermatoloog: hij zal samen met u een behandeling op maat samenstellen.

1- P Bruderer. Rev Med Brux 2004 ; 25: A 273-6
2- Lisper D.,  Chosidow o et Grosshans E, Encycl Méd Chir (Elsévier, Paris), Dermatologie, 12-220-A-05, 1997, 6p. (lésions élémentaires de la peau : séméiologie cutanée. )
3- Perrot JL, Misery L. Encycl Méd Chir (Elsévier, Paris), Dermatologie, 98-827-A-10, 1999, 7p. (Dermatoses liées à MF)
4- GE Pierard ; Réalités thérapeutiques en Dermato-Vénérologie, 2009 Janvier, N°183.